Konieczność i sposoby profilaktyki – HIV i AIDS

Za podstawowy środek profilaktyczny w dziedzinie AIDS uwa­żane jest w niektórych kręgach propagowanie prezerwatyw. Wielu jednak podnosi zarzut, że zabezpieczenie to jest niewystarczające. Ten sposób przeciwdziałania epidemii AIDS traktowany jest jako zwalczanie objawów bez docierania do źródeł infekcji. Podobnie oceniane jest bezpłatne rozdawanie igieł i strzykawek narkomanom i propagowanie bezpiecznych form postępowania, co ma ograniczać rozmiary epidemii. Innym proponowanym sposobem zapobiegania jest przymusowe badanie serologiczne i różne formy izolowania osób zarażonych. Wydaje się jednak, że sposób ten nie spełnia pokładanych w nim nadziei ze względu na możliwość oszustwa i działań wynikających ze złej woli. Wydaje się, że korzystniejsze jest badanie anonimowe i dobrowolne oraz pozostawianie osób chorych w życiu społecznym. Jest to również sposób bardziej humanitarny i chrześcijański.

Prawdziwie skutecznym środkiem zaradczym przeciwko rozsze­rzaniu się wirusa HIV jest wierność małżeńska. Badacze zajmujący się problematyką AIDS zgodnie podkreślają, że najważniejszym sposobem zapobiegania jest budowanie systemu edukacyjnego, obejmującego wszystkie aspekty choroby AIDS.

Znane amerykańskie pismo Reader’s Digest, które ukazuje się co miesiąc na całym świecie, ostatnio również w języku polskim, o łącznym nakładzie 28 milionów egzemplarzy, podaje, że w USA niebezpieczeństwo zarażenia się wirusem HIV dla człowieka zachowującego podstawowe normy etyczne jest nie­wielkie. Bowiem aż 85% zarażonych, a więc ich zdecydowana większość, to aktywni homoseksualiści i osoby przyjmujące dożylnie narkotyki. W kontaktach heteroseksualnych pozamałżeńskich zaraziło się około 7% osób, a poprzez transfuzję krwi około 2-3%. Wydaje się więc, że najlepszym sposobem uchronienia się przed tą straszliwą chorobą jest nie tyle stosowanie prezerwatyw, co zachowanie elementarnych norm moralnych, wierności małżeńskiej i innych podstawowych zasad.

Św. Paweł pisze w Liście do Galatów, że wszyscy mamy pomagać sobie w noszeniu ciężarów, aby w ten sposób wypełnić nałożone na nas przez Chrystusa przykazanie miłości. Epidemia AIDS jest ciężarem spoczywającym na całym społeczeństwie. Jej skutki dotykają przede wszystkim już chorych i zarażonych. Oni bowiem muszą oswoić się ze zbliżającą się śmiercią pokonać strach, nauczyć się żyć w zagrożeniu i samotności. Ciężki los dotyka ich bliskich, którym niełatwo jest pogodzić się z tragicznych losem swoich dzieci, braci itd. AIDS przez swoją obecność w naszym społeczeństwie dotyka nas wszystkich. Stanowi wyzwanie podobne do tych sytuacji w okresie średniowiecza, kiedy to przez miasta przechodziły zarazy dziesiątkujące ich mieszkańców, zagrażające ich bytowi. Solidarność społeczna domaga się od nas, aby nie pozostawiać chorych na AIDS i zarażonych samych sobie, ale aby otoczyć ich konieczną opieką.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.