Przyczyny powstawania narkomanii

  • Uwarunkowania autogenne

Do uwarunkowań autogennych należy zaliczyć przede wszystkim czynniki charakterologiczno-osobowościowe. Powstawanie uzależ­nienia od narkotyków ułatwiają określone cechy osobowości. Należą do nich: niski poziom uspołecznienia, małe opanowanie, brak kon­sekwencji, wielka oryginalność. Niekonsekwencja i oryginalność mogą być przyczyną krytyki ze strony środowiska rodzinnego i szkolnego, co z kolei prowadzi do poczucia niższości i ucieczki w świat narkotyków. Podobnie dzieje się z młodymi ludźmi o uspo­sobieniu buntowniczym i u ogólnie nieprzystosowanych. Można też powiedzieć, że bardziej podatne na narkomanię są osoby od­znaczające się małym poczuciem sensu życia. Spowodowane jest to niewykształconą lub zachwianą hierarchią wartości, która łatwiej prowadzi do autodestrukcji.

  • Uwarunkowania rodzinne

Najważniejszym uwarunkowaniem rodzinnym w powstawaniu uzależnień jest brak akceptacji, zrozumienia i miłości ze strony rodziców. Gdy młody człowiek nie znajduje miłości i zrozumienia w rodzinie z powodu nadmiernego rygoryzmu lub obojętności rodziców, usiłuje pozbyć się swojego lęku w inny sposób, m.in. poprzez narkotyk. Dotyczy to szczególnie osób nieprzystosowanych, introwertyków, którzy wydają się być najbardziej zagrożeni. Dzieci z rodzin rozbitych są zagrożone w większym stopniu (50%) od dzieci żyjących w rodzinach pełnych. Zaburzone relacje rodzinne przyczyniają się także do przeoczenia początków narkomanii u mło­dego człowieka, co uniemożliwia interwencję we właściwym czasie i prowadzi do pełnego uzależnienia narkotycznego. Symptomy rodzącego się zagrożenia narkomanii są następujące: zmiany w wyglą­dzie zewnętrznym (poszerzone źrenice, objawy zapalne oczu; obja­wy uczulenia lub kataru, krosty wokół nosa; oddech z zapachem; ślady po wstrzyknięciach); zaburzenia w zachowaniu (niepokój ruchowy, niezdatność, zasypianie przy jedzeniu, palenie kadzideł), kłopoty szkolne, konflikty z rodzicami, posiadanie strzykawek i igieł, wychodzenie z domu na całe wieczory i popołudnia bez po­dawania celu, dwulicowość, unikanie rozmów na temat narkomanii.

1) Uwarunkowania autogenne.

Do uwarunkowań autogennych należy zaliczyć przede wszystkim czynniki charakterologiczno-osobowościowe. Powstawanie uzależ­nienia od narkotyków ułatwiają określone cechy osobowości. Należą do nich: niski poziom uspołecznienia, małe opanowanie, brak kon­sekwencji, wielka oryginalność. Niekonsekwencja i oryginalność mogą być przyczyną krytyki ze strony środowiska rodzinnego i szkolnego, co z kolei prowadzi do poczucia niższości i ucieczki w świat narkotyków. Podobnie dzieje się z młodymi ludźmi o uspo­sobieniu buntowniczym i u ogólnie nieprzystosowanych[1]. Można też powiedzieć, że bardziej podatne na narkomanię są osoby od­znaczające się małym poczuciem sensu życia. Spowodowane jest to niewykształconą lub zachwianą hierarchią wartości, która łatwiej prowadzi do autodestrukcji.

2) Uwarunkowania rodzinne.

Najważniejszym uwarunkowaniem rodzinnym w powstawaniu uzależnień jest brak akceptacji, zrozumienia i miłości ze strony rodziców. Gdy młody człowiek nie znajduje miłości i zrozumienia w rodzinie z powodu nadmiernego rygoryzmu lub obojętności ro­dziców, usiłuje pozbyć się swojego lęku w inny sposób, m.in. poprzez narkotyk. Dotyczy to szczególnie osób nieprzystosowanych, introwertyków, którzy wydają się być najbardziej zagrożeni89. Dzieci z rodzin rozbitych są zagrożone w większym stopniu (50%) od dzieci żyjących w rodzinach pełnych90. Zaburzone relacje rodzinne przyczyniają się także do przeoczenia początków narkomanii u mło­dego człowieka, co uniemożliwia interwencję we właściwym czasie i prowadzi do pełnego uzależnienia narkotycznego. Symptomy ro­dzącego się zagrożenia narkomanii są następujące: zmiany w wyglą­dzie zewnętrznym (poszerzone źrenice, objawy zapalne oczu; obja­wy uczulenia lub kataru, krosty wokół nosa; oddech z zapachem; ślady po wstrzyknięciach); zaburzenia w zachowaniu (niepokój ruchowy, niezdatność, zasypianie przy jedzeniu, palenie kadzideł), kłopoty szkolne, konflikty z rodzicami, posiadanie strzykawek i igieł, wychodzenie z domu na całe wieczory i popołudnia bez po­dawania celu, dwulicowość, unikanie rozmów na temat narkomanii91.



[1]   Por. B, Hurlock, Rozwój młodzieży, Warszawa 1965, I2n; Cz. Cekiera, Środowiskowe i osobowościowe uwarunkowania toksykomanii młodzieży, w:

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.