Rodzina a uwarunkowania środowiskowe uzależnień

Do ucieczki w świat narkotyków może także przyczynić się po­czucie braku ładu i sprawiedliwości w instytucjach wychowawczych i całym społeczeństwie, poczucie fałszywych reguł gry społecznej prowadzących do awansu nie poprzez pracę i uczciwość, lecz przez cwaniactwo. Negatywnie może oddziaływać brak partnerstwa wobec uczniów ze strony nauczycieli, niski poziom ich autorytetu zawodowego i osobistego. Wreszcie ogromne znaczenie ma mała samodzielność młodych ludzi i łatwe podporządkowywanie się grupie, która często ma charakter kontestujący. Ogólnie można powiedzieć, że patologia społeczna prowadzi do łatwiejszego popadania w narkomanię młodzieży żyjącej w danym społeczeństwie. Narastająca w różnych krajach narkomania jest objawem kryzysu społeczeństw.

Zarówno w grupie rówieśniczej, jak też w społeczeństwie, młody człowiek napotyka różne propozycje niewłaściwych postaw. Można do nich zaliczyć nadmierne potrzeby, przesadny krytycyzm i nihilistyczne tendencje. Wielkie znaczenie mają obowiązujące w danym społeczeństwie modele zachowań w określonych sytuacjach i sze­rzące się mody w środowiskach młodzieżowych. Przekonanie o tym, że dobra zabawa może mieć miejsce wyłącznie po spożyciu alkoholu a zażywanie narkotyku świadczy o przynależności do elity towarzyskiej, może prowadzić i faktycznie prowadzi często do nałogu. Jeżeli rodzina nie wyposaży dziecka w umiejętność samoobrony, a przede wszystkim w zwarty, stabilny system wartości, wtedy trudno jest dziecku uchronić się od czyhających na nie licznych niebezpieczeństw.

Ważnym czynnikiem w powstawaniu uzależnień jest niewłaściwy model spędzania wolnego czasu. Młodzież umiejąca wypoczywać twórczo i aktywnie jest mniej narażona na sięganie po alkohol i narkotyki. Ponieważ zaś podstawowe zachowania w tej dziedzinie kształtowane są w rodzinie, dlatego od rodziny zależy w ogromnej mierze podatność człowieka na uzależnienia.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.