A co zrobić w przypadku, gdy przerwania ciąży domagają się tzw. wskazania lekarskie?

Najtrudniejszy problem związany z przerywaniem ciąży zachodzi wtedy, gdy zabiegu tego domaga się lekarz w imię ratowania życia matki. Chodzi tu o takie przypadki, jak ciąża pozamaciczna, czy zatrucie ciążowe. Argument ten jest jednak często nadużywany, ponieważ prawdziwych wskazań lekarskich do przerwania ciąży jest mało.

Etyka chrześcijańska nie broni korzystania z osiągnięć medycyny, co więcej, zobowiązuje nawet do troski o zdrowie i życie. Zwraca ona jednak uwagę na to, że w przypadku kobiety ciężarnej nie należy ani kosztem życia matki ratować życia dziecka, ani kosztem życia dziecka ratować życie matki. Lekarz powinien leczyć tak matkę, jak i dziecko. Obydwie osoby należy traktować jako równowartościowe.

Jak należy jednak postąpić w przypadku, gdy kobieta w ciąży zachoruje? Istnieją w tym względzie dwa przypadki. Pierwszy przypadek zachodzi wtedy, gdy leczenie grozi poronieniem. W przy­padku choroby kobiety ciężarnej, można wykonywać konieczne zabiegi lekarskie, nawet zagrażające niezamierzonym poronieniem. Obowiązuje wtedy zasada o podwójnym skutku. Może się zdarzyć, że lekarz ratując matkę nieumyślnie spowoduje poronienie. Przypadek drugi zachodzi wtedy, gdy tzw. wskazania lekarskie domagają się wprost usunięcia płodu. Z moralnego punktu widzenia jest to niedopuszczalne.

Trzeba w tym miejscu zauważyć, że argument tzw. wskazań lekarskich bywa nadużywany. Lekarze nie rzadko mylą się przy stawianiu diagnozy, ulegają panującym modom i opiniom. W na­szym kraju żyje wielu ludzi, których życie lekarze przekreślili w okresie prenatalnym. Współczesna medycyna posiada coraz większe możliwości, pozwalające uratować tak zagrożone dziecko jak i matkę. Niestety, środki masowego przekazu nadają rozgłos zagrożeniom związanym z ciążą, przemilczają natomiast tragiczne skutki organiczne i psychiczne aborcji.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.