Ochrona porządku publicznego i bezpieczeństwa osób

Tomasz z Akwinu uważa, że „dobro wspólne stoi wyżej niż dobro osobiste pojedynczej osoby. Trzeba więc nieco uszczuplić dobro osobiste, aby ochronić dobro wspólne”. W myśl tej zasady wolno ograniczyć ludziom chorym na zaraźliwą chorobę prawo do swobodnego poruszania się, jeżeli ich wolność poruszania się zagrażałaby dobru wspólnemu. Ten sam sposób myślenia stosowany jest przy uzasadnieniu kary śmierci ze względu na dobro wspólne rozumiane jako bezpieczeństwo osób i ład społeczny. Zwolennicy kary śmierci twierdzą że w przypadku notorycznych przestępców jedynym sposobem ochrony i zapewnienia bezpieczeństwa publicznego jest wykonanie wyroku śmierci. W przeciwnym razie przestępcy ci, nawet skazani na karę dożywotniego więzienia, stanowią realne zagrożenie dla współwięźniów, służb więziennych a nawet dla osób trzecich, w razie podjętej i udanej ucieczki. Szczególnie ważna jest możliwość zemsty z ich strony na przed­stawicielach aparatu ścigania lub członkach ich rodzin. Przypadki takie zdarzają się i całkowicie nie można ich wykluczyć.

Przeciwnicy kary śmierci podkreślają istniejące dziś możliwości odizolowania niebezpiecznych dla społeczeństwa osobników, bez konieczności pozbawiania ich życia.

Poglądy zwolenników i przeciwników kary śmierci różnią się zasadniczo w odniesieniu do odstraszającej i prewencyjnej wartości kary śmierci. Jej zwolennicy podkreślają, że kara ta dotyczy najwyższej doczesnej wartości ludzkiej. Świadomość realności tej kary za popełnienie określonych czynów wpływa odstraszająco i w konsekwencji prowadzi do zmniejszenia ilości ciężkich przestępstw. Przeciwnicy kary śmierci wskazują na brak jednoznacznych argumentów uzasadniających tę tezę. Przykładem tego może być statystyka przestępstw w Polsce, gdzie w roku 1992 dokonano 124 zabójstwa na tle rabunkowym, a w roku następnym już 159. Ta dynamika wzrostu najcięższych przestępstw jest charaktery­styczna. Nie można jednak zinterpretować jej jednoznacznie z po­wodu wielości współdziałających czynników. Nasilenie zabójstw na tle rabunkowym może być następstwem tak zawieszenia wykonywania wyroków kary śmierci, jak również spadku wykrywalności przestępstw i w związku z tym większego poczucia bezkarności ich sprawców. Przeciwnicy kary śmierci chętnie również przypominają że przywracanie kary śmierci tam, gdzie była ona zniesiona, nie przyczynia się radykalnie do zmniejszenia najcięższych przestępstw w liczbach bezwzględnych, ponieważ są one dokonywane pod wpływem emocji, a nie zimnych kalkulacji.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.