Pomoc umierającym

Każdy człowiek ma prawo do ludzkiej śmierci. Śmierć jest ostatnim życiowym zadaniem człowieka i tego zadania nikt nie może nam odjąć. Można jednak, a nawet trzeba człowiekowi pomóc w wy­pełnieniu tego ostatniego zadania, aby zostało ono wykonane w spo­sób ludzki, a nie poprzez ucieczkę. Pomoc ta może przyjmować różne formy.

Najważniejszą formą pomocy choremu jest opieka. Trzeba jednak zauważyć, że obok specjalistycznej opieki medycznej i pielęgnacyj­nej wielkie znaczenie ma szacunek dla chorego i postawa życzli­wości wobec niego. Ważna jest też niesiona mu pomoc w odnajdy­waniu odpowiedzi na ostatnie religijne pytania: dokąd i po co człowiek odchodzi, co jest celem ludzkiego życia? Znalezienie i przyjęcie odpowiedzi na te pytania jest równoznaczne z uwolnieniem się od lęku przed śmiercią. Wiara w Jezusa Zmartwychwstałego daje nadzieję w obliczu wszelkich zagrożeń, a połączenie cierpień własnych z Jego męką i uczestnictwo w dziele zbawienia nadaje sens nawet chorobie i śmierci.

Nie można się jednak zgodzić na to, aby eutanazja za zgodą lub bez zgody ciężko lub nieuleczalnie chorego była traktowana jako najważniejsza dla niego pomoc w sytuacji granicznej, w której się znalazł. „Uśmiercanie nigdy nie może zostać uznane za działanie lecznicze, nawet wówczas, gdy jedyną intencją jest spełnienie żądania pacjenta. Jest to raczej sprzeniewierzenie się zawodowi lekarskiemu, który można określić jako żarliwe i stanowcze tak wobec życia”.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.