Współczesna kultura śmierci

Jedną z największych bolączek współczesnego świata jest, według encykliki Jana Pawła II Evangelium vitae, deptanie „funda­mentalnego prawa do życia wielkiej rzeszy słabych i bezbronnych istot ludzkich”. To łamanie i deptanie prawa do życia dokonu­je się przede wszystkim w najważniejszych momentach jego istnie­nia, przy narodzinach i śmierci, poprzez praktykę aborcji i eutanazji. Papież Jan Paweł II, autor encykliki, zwraca również uwagę na niebezpieczeństwo takich zamachów na życie ludzkie jak „pozbawia­nie życia noworodków z deformacjami ciała, osób z poważnymi upośledzeniami, niepełnosprawnych, starców”. Wprawdzie te ostatnie formy pozbawiania życia nie zostały jeszcze zalegalizowane, tak jak to się powszechnie stało w przypadku aborcji, czy w mniej­szym zakresie w odniesieniu do eutanazji, czynione są jednak starania w tym kierunku.

Deptanie i negowanie prawa do życia słabych i bezbronnych jest tak bardzo bulwersujące i budzące sprzeciw dlatego, ponieważ dokonuje ono się po odkryciu i uświadomieniu istnienia wrodzonych każdemu praw człowieka, po wprowadzeniu ich do prawodawstwa narodowego i międzynarodowego, po wielokrotnych uroczystych proklamacjach nienaruszalności tych praw. Z jednej strony więc współczesne społeczeństwa chlubią się obowiązywalnością praw osoby ludzkiej, z drugiej zaś są one jawnie naruszane.

Narastające zjawisko zamachów na życie ludzkie jest, zdaniem Jana Pawła II, niezwykle groźne i niepokojące. Powagę sytuacji potęguje fakt, że z powodu wielorakich uwarunkowań ludzkie sumienie z coraz większym trudem dostrzega różnicę między dobrem a złem w sprawach dotyczących fundamentalnej wartości ludzkiego życia i często nie jest już w stanie dostrzec zła moralnego aborcji i eutanazji. Co więcej, znaczna część opinii publicznej przestała uważać te zamachy na życie za przestępstwa. W imię prawa do indywidualnej wolności domaga się ona nie tylko niekaralności tych czynów, ale także ich całkowitej legalizacji, aby można było je dokonywać z pełną swobodą korzystając z bezpłatnej pomocy służby zdrowia w ramach ubezpieczeń społecznych, często na koszt podatników.

We współczesnym świecie istnieją nawet struktury, które zda­niem Jana Pawła II, można nazwać prawdziwym spiskiem przeciw życiu, ponieważ wciągane są w nie zarówno osoby indywidualne, jak też rodziny a nawet organizacje społeczne i państwowe, o zasięgu krajowym i globalnym. Podejmowane są również intensywne i kosztowne badania naukowe, których jedynym celem jest wyprodukowanie prostszych i bardziej skutecznych środków poronnych, które umożliwią przerwanie ciąży bez pomocy lekarza i bez żadnej kontroli społecznej.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.