Dehumanizacja ludzkiego życia

Drugim powodem powstania i rozwoju bioetyki jest narastająca tendencja do dehumanizacji ludzkiego życia. W ostatnich dzie­siątkach lat życie ludzkie jest traktowane w niektórych laboratoriach jako „produkt” technik medycznych. Jest ono tam inicjowane, pod­trzymywane i unicestwiane na mocy arbitralnych decyzji człowieka. Praktyki te uświadamiają nam o pojawiającym się niebezpieczeń­stwie zapominania o szczególnej specyfice ludzkiego życia i trakto­wania go jako jednego z wielu przejawów życia na ziemi. Tendencję do takiego traktowania człowieka znajdujemy u Petera Singera, który w swoich publikacjach uporczywie podtrzymuje tezę, że przynależ­ność istoty żywej do gatunku homo sapiens nie stanowi podstawy do przyznania jej prawa do życia.

W kontekście dehumanizacji ludzkiego życia dziś coraz więcej mówi się również o humanizacji medycyny. Określenie to rozumiane jest jednak bardzo różnorodnie. Najczęściej przez humanizację me­dycyny rozumie się:

  1. pokonywanie dominacji urządzeń technicz­nych i poprawianie relacji ludzkich pomiędzy lekarzem a pacjentem;
  2. uwzględnianie psychiki i potrzeb emocjonalnych człowieka przeciwstawiające się czysto technicznemu uprawianiu medycyny;
  3. przywrócenie przekonania o ludzkiej godności przynależnej każ­demu człowiekowi.
Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.